HOME

info

Kim Power

Kunstenaars statement

Vanaf jonge leeftijd is mijn herinnering altijd erg visueel geweest. Op school was het moeilijk om pure feiten te onthouden, maar als ik er een beeld of verhaalvorm bij kon plaatsen, was het

beter in mijn gedachten te houden. Daarom ben ik de kunst ingegaan om mijzelf te kunnen uiten. Het is de gemakkelijkste manier om de wereld om mij heen te begrijpen en om aan anderen mijn complexe gevoelens hierover te laten zien.

Ik heb in vele verschillende media gewerkt. Textiel kreeg mijn eerste liefde; de structuur en de levendige kleur van zijde mijn voorkeur. Na jaren van experimenteren ontdekte ik mijn eigen verftechniek met verdikte verf. Deze techniek combineerde ik met mijn liefde voor mythes en symboliek en zo begon ik lange verhaal-spreien te maken. Om deze spreien meer reliëf te geven ben ik ze gaan opvullen. Vervolgens voegde ik decoratie toe d.m.v. borduren en het aanbrengen van kralen.

Later wilde ik ook met andere materialen werken. Ik begon mijn “storybox” series waarin het schilderij en de lijst geïntegreerd zijn. De eerste serie “Garden of Eden” was gebaseerd op de vier elementen en het hof. Ik wilde deze schilderijen maken omdat ik de tuin ontdekte als een plaats van vrede en rust. Er is ook een element van magie aan toegevoegd, omdat de tuin zelf een soort magisch rijk is dat mij inspireert tot dromen.

In de tweede serie, “Women in Transformation”, begon ik met meer complete grafiet tekeningen als “studies” voor mijn uiteindelijke textiel schilderijen. Deze tekeningen begonnen als een ontdekking van het lichaam dat ik vandaag de dag nog steeds verder aan het verkennen ben. De verhalen die zij vertellen zijn gebaseerd op sprookjes uit mijn kindertijd en enkele die ik zelf heb verzonnen. Elke keer als ik klaar was met een tekening van een model vroeg ik mijzelf af: “Wat is haar verhaal? Wie is zij op dit tijdsmoment?”. De pose maakt een vage herinnering los welke ik verfraai. Tijdens de afronding van deze serie herontdekte ik een liefde voor tekenen en begon ik met het tekenen van naaktmodellen en portretten, die mij op hun beurt inspireerden om meer textielwork te gaan maken.

Portretten intrigeren mij om de verhalen die zij vertellen met hun beeldende vorm en de manier waarop de ervaringen van iemands leven staan beschreven in hun gezichtsexpressie. Naakten interesseren mij ook van een beeldhouwkundig standpunt, de manier waarop licht op de vormen en plooien van het menselijk lichaam valt, een mooie gebaar of pose. Het is als dichtkunst. Soms laat ik alleen het gezicht of het lichaam het verhaal vertellen , maar vaak inspireren zij me om mijn eigen verhaal te creëren. Als ik mijn ogen dichtdoe ontplooit het verhaal zich en grijp ik snel haar doorschijnende vleugels om het weer terug op het papier te zetten.

Naarmate de wereld om mij heen steeds gewelddadiger en wanhopiger wordt, bezoek ik mijn mijn wereld van verhalen steeds meer; de karakters waarmee ik ze vul en de magische omgeving waarin zij leven. Dit is hoe ik ontsnap. In deze wereld kan ik adem halen, kan ik schoonheid creëren en ontroerd worden door fantasie. Ik kan mijn vleugels laten groeien en naar onbekende landen vliegen.